بسیاری از مردم تصور میکنند لازم است تا به مشکلاتشان حمله ور شوند تا بتوانند آنها را حل کنند.آنها مشکل را بررسی می کنند٬از زوایای مختلف آن را  تجزیه و تحلیل می کنند ٬می کوشند آن را حل کنند و از روشهای حل  مشکل که شاید قبلاْ موفقیت آمیز  بوده است ٬استفاده  می کنند بی آنکه درک کنند در هر مشکلی راه حل آن نیز نهفته است .درست است.مشکلات صرفاْ به همان بزرگی هستند که ما آنها را می سازیم .در واقع خودمان آنها را خلق می کنیم و سپس با توجه به افراطی مان آنها را تقویت  و نیرومند می کنیم.

به توصیه های زیر  برای نحوه ی نگرش به مشکلات توجه کنید .هرگز شک نداشته باشیدکه با تغییر نوع فکرتان قادر به ایجاد تغییر در تمام تجارب زندگی تان هستید.

۱-رفتارهای جدید را جایگزین کنید -مشکلات  معمولی را  جدی نگیرید.

۲-از واکنش شدید اجتناب کنید.

۳-واکنش پرخاشگرانه نشان ندهید.

۴- از بی نظمی و هرج و مرج فاصله بگیرید.

۵- خودتان را از شر پیامدها  رها کنید:

مهم نیست چه واکنشی نشان میدهید یا چه کار میکنید ٬حقیقت این است که ما هرگز کنترلی  بر پیامدهای  هیچ موقعیتی نداریم.حتی وقتی میدانیم قادر به کنترل پیامدها  نیستیم٬انتظار داریم شرایط به گونه ای شود که ما برنامه ریزی کرده ایم و وقتی آن گونه که می خواهیم  نمی شود ٬در جستجوی کسی هستیم تا او را سرزنش  کنیم.بعضی از ما خودمان را به شدت سرزنش می کنیم و سپس احساس  شرمساری غیر ضروری می کنیم.به همین دلیل باور این حقیقت که پیامدها در کنترل ما نیستند ٬برایمان دشوار است.

در شرایط انسانی محتمل است تصور کنیم آنچه  در گذشته رخ داده است در موقعیت مشابه نیز تکرار خواهد شد ٬به ویژه وقتی پیامد  معینی  در زمان های مشخصی تکرار شود ٬گرایش پیدا میکنیم که دوباره همان عمل قبلی را انجام  دهیم ٬اما اطمینانی وجود ندارد که این تجربه ی بعدی پیامدی تکراری داشته باشد.پس از اینکه  آنچه انتظارش را داشتیم رخ نداد ٬احساس گیجی ٬فریب خوردگی  و حتی حماقت می کنیم و برای شکست به شدت احساس مسولیت می کنیم.اما آیا ما واقعاْ بابت این حقیقت که زندگی غیر قابل پیش بینی است و پیامدها غیر قابل پیش  بینی  است و پیامدها غیر قابل کنترل  ٬مسولیم؟البته که نه !تنها کاری که باید انجام دهیم  تلاش بدون احساس گناه است.

یادتون باشه شما مسول تلاش خودتان  هستید ٬نه بیشتر .....