بنام آنکه هستی را آفرید

آغاز سال ۲۰۱۱ میلادی را به هموطنان مسیحی تبریک عرض کرده   و سال خوب و خوشی را برای همه آرزو مندم

این تصاویر از همان جاده ای است که آقای سلیمی در وبلاگ وربن وبنده درباره اش نوشتیم

بسمه تعالی

بنده مطالبی در سایت وربن به مدیریت جناب آقای سلیمی خواندم وعکسهایی

ملاحظه کردم که حرف دل همه جوانان ومردم این چند روستا بود روستاهایی 

 مثل  وربن , سورتله, اینی ,حتی ایرمحله بنده باید به جرأت اعلام کنم که در

این فصل هیچ کس حاضر نیست به روستا و به بستگانشان سر بزنند .

فقط و فقط به عشق ابا عبدالله الحسین ویاران او در این فصل به روستا

سر میزنندوعزاداری میکنند.  حتما سئوال میفرمایید چرا . به شما عرض 

میکنم که بعلت نداشتن جاده .جاده ای که زمان زلزله رودبار توسط جهاد 

دامغان بدون نقشه کشی قبلی درست شد وبایدبه همگیشان دست مریزاد

وخسته نباشید گفت چون اگه این هم نبود سه ماه تابستان هم ما جاده

 نداشتیم جاده ای که با اولین بارندگی قابل استفاده نیست از زمان درست

شدن جاده حتی یک بار هم شن ریزی نشده مردم با سختی ومشقت از این

جاده استفاده میکنند اگه مسئولین و دست اندرکاران همت کنند این جاده

 درست شدنی است  خرابی این جاده فقط ده کیلومتر است جوانانی که وسیله

شخصی دارند ده کیلومتر مانده باید وسیله شان را بگذارند وبا پای پیاده

 با زن وبچه وساک بدوش این ده کیلومتر جاده را حدود سه ساعت طی کنند.

بنده از طرف خودم واز طرف مردم این چند روستا از مسئولین مربوطه شهرستان

رودسر ولاهیجان حتی مسئولین استان گیلان وبیشتر از همه از جناب آقای عباسی

نماینده مردم روستاهای ,اینی, وربن, سورتله,و ایرمحله که در سال همت وکار

مضاعف ودر خدمت مردم محروم هستند که خودشان در این چند سال یک بار از

این راه عبور کردنند ووضعیت جاده را میدانند درخواست داریم که هرچه سریتر به

 داد مردم این روستا ها برسند ونسبتبه وضعیت این جاده اقداماتی حاصل

فرمایند. بنده از طرف خودم واز طرف مردم وجوانان روستای اینی نسبت به نوشته

 های آقای سلیمی در وبلاگ وربن درباره جاده وآبادانی روستاها حمایت خود را

اعلام  میکنیم و هر کمکی از طرف بنده واهالی وجوانان روستا بر بیاد

دریغ نخواهیم کرد.

(من الله توفیق)

باسلام

بعلت نداشتن کیفیت مطلوب این عکسها پوزش  بنده را بپذیرید متشکرم.

به نام خدا

کلمه ای به نام مهاجرت را بار ها همه ی ما شنیده ایم ودر وبلاگ های مختلف از

جمله وبلاگ روستاهای اینی‌ ،وربن،برمکو،ایرمله،ریاپ و… . دیده ایم و خوانده

ایم وباید بگویم که کلمه ی مهاجرت برای ما روستاییان کلمه ی آشنایی است. سال

 های زیادی می گذرد که مهاجرت جوانان از روستا به شهر شروع شده و ادامه

دارد.

چرا مهاجرت؟

 به چند دلیل مهم برمی گردد. اول از همه باید بگم که  امکانات کم است ویا اصلا

وجود ندارد. در روستای ما اینی و همجوار مانند روستاهای وربن

سورتله،توسچالک،شاهیجان،برمکو ،ایرمله،ریاپ و… امکانات خیلی کم است .

در روستای ماامکانات  وجود ندارد یا خیلی کم است  ، اول از همه  کار، دوم

جاده،سوم خانه بهداشت و چهارم مدرسه خوب و . . .

کار:

غیر از کار کشاورزی کار دیگه ای نیست .کار کشاورزی هم بعلت کمبود آب ودر

واقع خشکسالی مردم استقبال نمیکنند.

جاده:

جاده ای که ما در روستای اینی وچند روستای دیگر مانند وربن ،سورتله داریم به

جرات می توانم بگویم که شاید چند ماه تابستان این جاده قابل استفاده باشد اون

هم فقط با ماشینهایی مثل جیپ . . .  و با اولین بارندگی جاده قابل استفاده نیست.

خانه بهداشت:

روستای ما با اولین خانه بهداشت چندین کیلومتر فاصله دارد.  

مدرسه ابتدایی:                                                                            

  مدرسه ابتدایی  که بعضی مواقع به علت کم بود معلم تعطیل است. مدرسه

راهنمایی که اصلا نیست.

باید بگویم که اگر یک سوم این امکانات راکه در شهرها هست ما روستایان

اشکور،روستاهای اینی ،وربن سورتله،برمکو،توسچالک ،شاهیجان و ... داشته

باشیم هیچ موقع این همه جوانان خودشان را دور از وطن و آواره ی غربت و دور

 از خانواده پدر و مادر نمی کردند وبا همه مشکلات همچون نداشتن خانه و مستاجر

 بودن درشهرها در همان  روستا ها زندگی می کردیم.

بارها و بارها به مسؤلین مربوطه شهرستان رودسربرای جاده،خانه بهداشت ،مدرسه

 و ... مراجعت کرده ایم ولی تا به حال هیچ نتیجه ای نگرفته ایم .

این مقدمه کوتاه که در بالا خواندید باید بگویم که رشد مهاجرت در روستا های

اشکورات شهرستان رودسر همچون روستای اینی و همجوار از جمله وربن سورتله

 توسچالک،شاهیجان،ایرمله،برمکو،ریاپ و... خیلی زیاد شده است.

آماری که بنده با پسردایی عزیزم مسعود حسن زاده که خود ما از جمله مهاجرت

 کننده ها هستیم از روستای اینی در آورده ایم که به عرض شما می رسانم.

 آمار کل روستای اینی 1۰5 خانوار است که در حال حاضر 34 خانوار در روستا

 زندگی می کنند وبقیه در شهر ،جمع کل نفرات در روستا در حال حاضر151 نفر

 است که 78 نفر آقا و 73 نفر خانم هستند

10خانوار، هم در شهر زندگی می کنند و هم در روستا. یعنی پاییز و زمستان در

شهر و بهار و تابستان در روستا هستند. 16 خانوار قبل از سال 1374 از

روستامهاجرت کرده اند و شاید سالی یک بار سری به وطن بزنند.

ولی 45 خانوارهم از سال 1374 به بعد به شهر برای کار مهاجرت کرده اند که

رشد قابل توجه ای است

از مسـؤلین  تقاضا داریم که بیشتربه روستا و روستایان رسیدگی کنند تا اینقدر رشد

 مهاجرت نداشته باشیم.

به امید آن روز   

باسلام

امروز اولین سالگرد دو جوان ناکام مرحوم عباس و

حسن علیزاده

در مسجد باب الحوایج روستای اینی برگذار شد. چه زود گذشت سال قبل در همین

روزبود که  دو جوان، دو برادر ازبین ما رفتند در این یک سال چه گذشت بر پدر وبرادر و

خواهرانش چندسالی بود که این دو برادر غم از دست دادن مادرشان را

  بر دوش می کشاندند مادری که بر اثر زایمان وبر اثر نداشتن جاده ودیر به درمانگاه

رسیدن جانش را ازدست داد سال گذشته مرحوم  عباس و حسن

که امتحانات خرداد را پشت سر گذاشتند یک روز برای تفریح به کنار یکی

از رودخانه های رحیم آباد رفته ومشغول ماهی گیری  می شوند مرحوم عباس

 توی آب می افتد ومرحوم حسن برای نجات برادرش تلاش میکند وتلاش او بی ثمر می ماند

 و هردو غرق می شوند، ما هم یاد وخاطره این دو گل عزیز  عباس

 و حسن را گرامی میداریم .و ضمن اميد مغفرت و رحمت الهي براي آن

 مرحومان و براي بازماندگان صبر و شكيبايي آرزومندیم.

   عباس وحسن عزیز یادتان گرامی

خواهد ماند

بنام خدا

هنگام غروب وقتي به خانه رسيدم، هنوز دقايقي از حضورم نمي‌گذشت كه صداي همهمه

همسايه‌ها با صداي آژير پليس پيوند خورد.حس كنجكاوي مرا به كنار پنجره كشاند،

از پشت قاب پنجره دختر جواني را ديدم كه كودكي را بغل كرده بود و همسايه‌ها

احاطه‌اش كرده بودند. ابتدا تصور كردم موتورسواري كيف يك رهگذر را قاپ زده

ومتواري شده است.

از خانه بيرون آمدم و دختر جوان را ديدم كه با حس مادرانه مشغول نوازش نوزادي است

كه چند روز بيشتر از زمان تولدش نمي‌گذرد؛ پسركي آرام با موهاي پرپشت مشكي رنگ و

 صورتي سفيد و تپل حس عجيبي بود، كودكي در نهايت مظلوميت با نامه‌اي كه كنارش

 قرار داده شده بود ؛ نامه‌اي با مضمون توصيه‌هاي مادرانه و دنيايي از عشق و علاقه كه

 مي‌خواست مراقب كودكش باشند.

امیر علی پسرم در تاریخ ۵/۱/۸۹  به دنیا آمده صحیح و سالم است موقع شیر خوردن ناز

 میکند شیر خشک نان یک میخورد واکسن اولیه اش هم زده است بخاطر خدا دوسش

داشته باشید.

 برخي از همسايه‌ها از جمله من بغض كرده بوديم.

هنوز در انديشه كودك و رها شدن او بودم و عشق و علاقه مادري كه علي‌رغم تمام

دلبستگي‌ها  مجبور به رها كردن نوزاد خود شده است و اكنون در گوشه‌اي از اين شهر

 بي‌در و پيكر با گهواره خالي فرزندش نجوا مي‌كند.

چهره نوزاد رها شده و آرامش او در خواب لحظه‌اي رهايم نمي‌كند. با صداي همسرم به

خود مي‌آيم، مي‌گويد بچه داخل يك كيف يا ساك آبي نبود؟ پاسخم مثبت است. ادامه مي‌دهد

وقتي از خانه خارج مي‌شده زن و مرد جواني را ديده است كه كيف آبي در دست، مدام در

 طول كوچه پايين و بالا مي‌‌رفته‌اند.

حالا كه فكرش را مي‌كنم، مي‌بينم اين همان كيفي است كه در دستان آنها ديده بودم و ... .

همسرم بغض مي‌كند و براي پنهان كردن اشك‌هايش به آشپزخانه پناه مي‌برد، 

من نيز برمي‌گردم تا كسي اشك‌هايم را نبيند.