درخت ازگیل (نام علمی: Mespilus germanica) که در گویش گیلکی به آن کونوس, کُنوس میگویند، میوهای است از خانواده گلسرخیان از سرده ازگیلها (Mespilus) هم خانواده با سیب و گلابی.
ازگیل سه هزار سال پیش در جنوب دریای خزر در مناطق گیلان و مازندران در ایران کشت میشد. ۷۰۰ سال پیش از میلاد به یونان و در ۲۰۰ پ.م به روم رسید. کاشت این میوه از طریق رومیها در بقیه اروپا گسترش یافت.
خواص
خواص دارویی ازگیل از روزگاران بسیار دور مورد توجه بوده .بقراط ازگیل را برای مبتلایان به ترشی معده و مدفوع سوزان و عوارض تب نافع میپنداشت . خواص دارویی ازگیل : درمان آبسه دهان و گلو با جوشاندهی برگ ازگیل -درمان آنژین با جوشانده برگ آن -درمان برفک با برگ آن-درمان سالک با جوشانده برگ -درمان اسهال بچهها با جوشانده برگ -منظم کننده کار رودهها -جوشاندهٔ برگ ازگیل ورم گلو و ناراحتیهای حلق را از میان میبرد .ازگيل سرشار از ويتامين هاي «ب» و «ث»است.
ترکیبات شیمیایی
۱-آب ۲-قند ۳-اسیدهای آلی (اسید مالیکواسید سیتریکوتارتاریک) ۴-تانن(یک ماده قوی) ۵-لعاب۷ -اسید بوریک_هیدرات دو کربن دارد. در درمان اسهال ساده-خونریزی داخلی -ورم روده-زخم دهان -تورم مخاط گلو با مضمضه آب برگ درخت هزگیل سودمند است. ازگیل در همهٔ جنگلهای شمال ایران از ارسباران تا گلی داغ و چناران از بجنورد ودر همهٔ بلندیها یکرانههای دریا در دامنه جنوبی البرز و مناطق استپی میروید.
به نام خدا
