چهار شنبه سوری

سوری به معنی سرخ است وسرخی هم اشاره به آتش است که در این روز می افروزند.

در ایران باستان جشنی به عنوان استقبال نوروز یا جشن  پیش در آمد یا پیش باز

نوروز وجود داشته که آن را فقط جشن سوری می نامیدند . این آتش را در شب

سوری برای گریزاندن سرما و فرا خوانی گرما آن هم بیشتردر روی بام ها می

افروختند که هم شگون داشته وهم به باور آنها تنوره ی آتش و دود بربام ها

 فروهرها را به خانه ی خود رهنمون میشده است . در آن روزگار تفسیم بندی

 هفته وکلمات شنبه و چهار شنبه  و غیره در ایران وجود نداشته است . تقسیم

روزها به هفته از یهود به عرب واز عرب به ایرانیان رسیده وایرانیان اعداد یک ،دو و

 سه و چهار و پنج وشش را به واژه ی عبری شنبه  افزوده و یک شنبه، دوشنبه

تا شش شنبه را ساخته اند و در دوره ی اسلامی چون شش شنبه را برای نماز

 جماعت در مسجد ها جمع می شده اند آن را جمعه یعنی روز جمع  شدن در

مسجد نامیدند .

باید عرض کنم که الاٌ که چهار شنبه سوری نیست الاٌ روز بمپ و نارنجک و  ترقه

است یاد آن روزها که در روستا بودیم غروب چها شنبه سوری یه روز بیاد ماندنی

  بود  حال هوای دیگه ای داشت از بمپ و ترقه ونارنجک  خبری نبود جلوی هر

خانه چند تا کوپه(چرده) یا همان چوب نازک  را آتش می زدیم واز روی آنها می

پریدیم می گفتیم (کوله کوله چهار شنبه  ، فرده بهار شنبه ) بیام امروز مثل

گذشته آتش روشن کنیم  و به اتفاق خانواده ازروی آتش بپریم و مواظب بچه

ها مون باشیم که ترقه  بازی نکنند تا خدای ناکرده اتفاق ناگواری در شروع سال

جدید انجام بگیرد.

چهارشنبه خوب وخوش وبدون خطر برای همگی شما آرزو  می کنم .

در ضمن مطالب بالا  به نقل از کتاب جشن نوروز نوشته ی دکتر حسین آذران

 میباشد